ഒരു സുഹൃത്തിനു വേണ്ടി

പുഴയുടെ ഗര്‍ഭഗൃഹത്തിലേക്ക്‌ എന്നെങ്കിലും പോയിട്ടുണ്ടോ,

അവിടെ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന പുഴയില്ല

മറിച്ച് തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന, കളകളാരവത്തോടെ ഒഴുകുന്ന ഒരു കൊച്ചരുവി മാത്രമേ കാണു.

ഒഴുകി ഒഴുകി വരുംണ്ഭോള്‍ അതിനു ശാന്തഭാവം വരുന്നു

സുഹൃത്തെ നമ്മുടെ സൗഹൃദവും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു.

ആദ്യമായ് നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോള്‍ അപരിചിതരെ പോലെ ആയിരുന്നു.

നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആത്മബന്ധത്തിന്‍റെ ഒരു ഉറവ പൊട്ടി

പിന്നീട് പിണക്കങ്ങളിലൂടെയും പരിഭവങ്ങളിലൂടെയും ആ സൗഹൃദം പതഞ്ഞൊഴുകി

ഒടുവില്‍ നാം അറിയാതെ എങ്ങിനയോ എപ്പോഴോ സൗഹൃദത്തിനു

ആഴവും പരപ്പും വര്‍ധിച്ചു

അത് ശാന്തഗംഭീരമായ ഒരു പുഴപോലെ ഒഴുകാന്‍ തുടങ്ങി

പിന്നെ അവിടെ പരിഭവങ്ങളില്ലായിരുന്നു, അപസ്വരങ്ങളില്ലായിരുന്നു,

മറിച്ച് ഇരുകരകളിലെക്കും ആത്മബന്ധത്തിന്‍റെ പച്ചപ്പുവിരിച്ചു നാം ഒഴുകി തുടങ്ങി....